L’as ti cope
Come ogni an, a Nadâl, e rivave la ore de partide di briscule. I doi vielis di une bande, un di front di chel altri, cuintri dal frutin e de fantate, a jemplâ il rest dal taulin. Si cjatavin a zuiâ simpri tal stes puest – une ostarie di Sclaunic – denant di un tai
La tiradute
«Dulà al jerial lui, a lis cinc e mieze di vinars di setemane stade… ce al stevial fasint?» «Ah… Ca mi fasi pensâ… Alore je colpe di un surisin!» Il miedi lu cjalà di daûr dal ordenadôr, piçantsi il barbuç e poiant il comedon sul scritori tant che une cridade. «Un surisin? Ce tipo di
Il progjet di une vite
A fasevin schifo, al è clâr, ma il biel e il brut a son simpri relatîfs. Lui, par esempli, al jere biel, ma no lu cagave nissun e anzit, i stevin ducj lontans, ancje se lui, par dîle dute, nol puçave neancje un pôc. Lôr sì, invezit, ma dome a spaurîlis. E po… I fasevino
Puars e siôrs
Jo o soi puar. Ma no di simpri, une volte o jeri siôr. Tant siôr. Ma ancje tant malât. E cussì, cuant che inte miôr cliniche specializade, i miôrs miedis mi àn dit che a mi restavin dome pôcs mês di vite, no mi à restât altri cefâ, se no lâ a cirî un puar
Cui isal cumò?
“Cui isal cumò? Vuê no sai ce porco … che àn. Tililin, tililin une altre volte al torne a ciccicâ … Al à tacât bielzà a lis sîs di buinore cun Pieri che mi à domandât la amicizie. Propit lui, che cuant che mi cjate pe strade al fâs di dut par no saludâmi. Parfin
Sierâ la puarte dopo…
A disin che cuant che tu pierdis lis clâfs di cjase bisugne cambiâ la sieridure, ma Mariute, la dì che Berto al jere lât vie, cu la valîs in man, sbatint la puarte e paragonant al Signôr une schirie di bestiis e besteutis, e veve fat une vore, ma une vore di plui. «Siore? Ise
Amôr nol è brût di verzis
Tiere tante. Lavor tant. Braçs doi sôi. – Cjatiti une femine, une cristiane che ti judi. Ce maniere puedistu atindi a dut di bessôl?! Di cristianis ator and’ jere, ma che i lessin ben a lui…chel al jere un altri discors. – Eh! Une cristiane! Facil di dî. A mi conventaressin braçs! Tiere tante, lavor
Tal jet di Gregorio
La matine che tal jet di Gregorio a vevin cjatade une budiese narançon, e sarès restade sculpide te storie de famee tant che une saete intun morâl. Il pari, sustât de sô foghe di om e paron, che al difint la famee, al veve subit cjolt nuiemancul che un picon, par copâle. La mari
