Lâ daûr dai siums

Liubina e jere rivade a realizȃ chel sium che al jere stȃt di so pari, di tornȃ te sȏ tiere a vivi tal so paȋs che al veve lassȃt za di vincj agns indaȗr par emigrȃ in Australie, là che al varès vȗt une possibilitȃt di lavorȃ e mantignȋ la sȏ famee. E tornave come

Invier e Vierte

Barufâ e dopo fâ la pâs… O ai reson jo, no o ai reson jo, no jo! E dâti reson dome pal plasê di rindimi, di pierdi une bataie che no m’impuarte, bataie di une vuere mai scomençade. Vincile al vorès dî pierditi, ma ce che o vin al è tant plui grant di cussì,

Nol è migo just

Jo no sai s’al è just. Passâ ogni moment libar tal cjamp di folbal a ripâ un balon; masanâ chilometris sù e jù dibot ogni dì par alenâsi sui cjamps dal Udinês; jessi tignût in cont tant che une vere promesse, braùre di to pari e dai tiei compagns. E po il cûr che si

Insom de stradele

Sebastian al jere convint che bielzà il so vivi al jere rivât insom de stradele e e jere ancje la ore di fâ un rindicont. Montant tal so saret si comodà la cuvierte di viaç tes gjambis. Dantji une lizere tirade aes redinis, la cjavale e partì cun ande di siore, come timp indaûr lu

Robis che a sucedin

Cheste e je la storie di un amôr. Ma no propite, tecnicamentri, di un amôr. Disin, miôr, che e je la storie di un incuintri tra dôs animis. Spirts. Entitâts. Ce che volês, o sai ben jo ce che ai voie di dî. Ma no dome, e je ancje la storie di un incuintri di

Lassâsi lâ

Cuant che la sô man, a planc, cuasit par câs, ma nol jere par câs, e veve tocjât chê da frute, un sgrisul i jere partidi sù pe schene. Al jere come se ducj i pêi da cope si fossin metûts d’acuardi par fâ la ola e un lizêr inzirli lu veve sturnît par un

Almost blue

O vevi tucât e batût, ma nie: la puarte e restave siarade. O vevi clamât e sberlât, ma nie compagn: dut cidin! Alore o vevi tirât fûr il biliet che vevi metût in sachete: “Ven doman, soresere: ti spieti!”. Al ere l’indiriç e une firme che no si capive, ma che mi lassave la curiositat

Il Canocjon

Cun sigurece nissun al saveve ce dal diaul che al faseve: cualchidun lu etichetave come poete, par di altris al jere un un tic “fûr des riis”, ma ancjemò di altris lu difindevin cun: ” Un mone nol è par ciert, a mi mi nd à fât l’implant de corint eletriche in cjase cun la

Vigji Sclendar

Ogni paîs, in sen di sè stes al cjate dentri dai personaçs origjinâi e culì us conti di Vigji, sorenomenât il “sclendar”: magri come un bacalà suiât, cence istruzion scuelastiche, ma fuart di chê inteligjence naturâl che ogni tant la nature e premie un ca e un là. Lavoradôr di fâ pôre, plen di buine

Culture in semence

La dì che Augusto Magaina al jentrà pe prime volte ta chel palaçat scuintiât, la uniche scuele superiôr de valade, ducj a nasarin che chel zovin al varès scombussulât l’ordin de piçule comunitât di mont. Vistît di vilût, une valisute di corean sot braç e chê cadence improponibil, culis “e” e lis “o” spalancadis che

1 … 24 25 26 27 28 … 31