Vendi scovis (a S.)

Une volte a rivavin a S. ancje dîs puars a la volte e la famee di mê none, che e jere piçule, no podeve dâur di mangjâ a ducj. Un di lôr al faseve il rufian e al cjantave une filastrocje a mê none bisse: “Parone, parone, un plat di pastesute ben cuinçade, parone, parone…”

I dîs piruçs

Pûr jessint confinants, Checo e Jacum no jerin mai lâts di acuardi. Anzit. Al someave propit che ognidun di lôr al fasès a pueste a cirî un mût par barufâ, cuistionâ, berlâsi l’un cun chel altri. A vevin dut tacât: lis cjasis, lis stalis e ancje il mûr dal ledan. Dome i doi orts a

Reclam

No sai se la mê storie e je tacâde par câs o biel volint; di sigûr al è stât un plasê. A ogni mût, cumò, no mi puedin fâ fûr cul bon servît di dome la cjamese che o ài sù. Dopo dut o soi rivât a jentrâ batint sul timp une schirie di concorints.

Deventâ vielis

Une ch’o ai imparât tai agns e je che cu l’etât si cuiste simpri plui imagjinazion tal burî fûr gnûf mûts di fâsi mâl. Za fa doi dîs, tant par dî, o soi rivât a cjapâmi in plen sul cjâf la stangje de jentrade di un parchegjo. A son dome doi mûts par rivâ a

Il bocâl

– Tate, ven di corse, a si petin! – Cui? Cui si petie? Un cjalon ator pal bearç, ducj i fruts di cjase a jerin li che a pesseavin a cori daûr di Romeo che al jere vignût a clamâ so pari, ven svelt! Ma se no son i nestris che a si barufin, cui

Bandiera rossa

Anute si veve maridade cun Carmelo, un bassarûl, e, lant cuintri curint, e jere lade a vivi in Umbrie. Lavorant, ducj i doi, intune fabricute di creps, a jerin rivâts a sparagnâ par podê gjoldi dîs dîs di vacance. Vûstu par contentâ la femine, vûstu par tornâ a viodi i lûcs dulà che al veve

Un numar

Dîs. Un numar, une sigurece, un principi di vite, une ossession. No podin sucedi robis brutis se tu sês fedêl. A sucedaran se no tu lu rispietis. Dîs a àn di jessi lis robis che tu metìs tal carel a ogni spese fate. Dîs i minûts di cuei la pastesute e chei doprâts par cagâ.

Rindui

«Conte, se no tu mi crodis!» «Dîs po! Mi stâtu coionant? No viodistu trop che al è picinin?» «Al baste che tu lu stricis un pôc». «Parcé?» «Cussì tu viodis che al slargje lis çatutis e si rive a contâiu ducj». Sgrimie e tire fûr de gabiute la bestie e la ten adalt. «Planc eh,

Un scherç ai cjaçadôrs

Intun paisut di mont, ala vierte da cjace dal jeur e dai fasans a rivin i cjaçadôrs e cjans a plen, dut un vuacâ e trai cu lis sclopis par chi e par là! A son cence rispiet, a somein i parons dal mont cun chês sclopis e cun chei scarpons cu la suele a

Un mês dispendiôs

Nol è nuie di ce. A son tancj i fruts cui ocjâi, ma lôr no sal spietavin. Il lôr frut blanc e ros come un bombon. Impen il primari dal grant ospedâl di Triest ur al dîs a clâr ch’a son problemis impuartants. — Ma isal sigûr? — Chestis gnovis machinis no falin. Cui fruts

1 … 36 37 38 39 40 … 63