CorseCurteNovembar#07 – Civuite

#07 – Civuite “Al cjante il gjal, al criche il dì…”; biele la vilote che o sintivi di piçul, ma jo no mi davi pâs par chel puar zovin che al scugnive partî cussì adore. Jo o starès a durmî fin a ore di gustâ se femine e fie no mi rompessin i bebeis une

CorseCurteNovembar#05 – Maravee

#05 – Maravee Al jere rivât cence che lu ves spietât. Un moment prin il so mont al jere scûr, sierât e penç di cidinôr. Al jere un misteri cemût che al jere lat indevant cun sucès par rivâ propit ta chest moment. E je stade une piçule flame a impiâ dut. Une robute di

CorseCurteNovembar#04 – Un plasê

#04 – Un plasê – Ce fastu culì, tu, cussì sul cricâ dì? No tu âs frêt? – Ti spietavi te. O ai di domandâti une robe. – Ce robe? No tu puedis spietâ usgnot o doman? O ai di lâ a vore jo e la mê coriere e rive di strade. Noaltris o tachìn

CorseCurteNovembar#03 – Mariute e il so gjelât

#03 – Mariute e il so gjelât A ogni cricâ dì jê si jevave sù, e simpri cun cetante energjie si plaçave te cusine dal so cafè a lassâ jevâ lis brioches e dopo a metii drenti la marmelade o la creme. E cuindi al jere rivât il moment di preparâ il gjelât, metint in

CorseCurteNovembar#02 – Albe ocitane

#02 – Albe ocitane La sentinele nus visave simpri a pene che une lûs blancje e comparive parsore de rie di bassis montagnis a orient di Tolose. E cussì il gno amant al leve vie par une galarie segrete che i vierzevi jo stesse. Dopo cent pas il gno amant al saltave fûr dal cjastiel

CorseCurteNovembar#01 – Jê Alba e jo il Scûr

#01 – Jê Alba e jo il Scûr Alba! Le clami biel planc, che a son benzà ducj a durmî. Le clami par che mi vegni dongje. Alba! I cisichi ancjemò, ma no mi sint. E cjamine discolce, i pîts dentri inte aghe, che le strafont fin parsore dai zenoi. I mei braçs si movin

Intun magjic paisut

Intun paisut ingrampât sore un çuc, la vite e sbrissave vie cuiete. Di origjin medievâl, al jere insiorât cuntune cente e toratis che a spiçavin te campagne dulintor. Lis piçulis buteghis dal borc a levin sierant, glotudis dai grancj emporis citadins, e la vite in gjenerâl si leve indebilint, ma il paisut, cun lis sôs

CorseCurteOtubar#20 – La mê pôre

#20 – La mê pôre O ai une pôre, e je rivade une sere dal Bosc Neri, chel a pene fûr dal paîs di Lampac, dulà che o soi vignude a stâ za un an indaûr. O vevi sielzude la ultime cjase dal paîs, pardabon un bon afâr. O ai domandât a la agjente imobiliâr

CorseCurteOtubar#17 – Il fobic

#17 – Il fobic Volevi scrivi une conte di pôre. Ma a mi lis contis di pôre e beh… mi fasin pôre. Però no volevi scrivi une di chês contis fantasy/horror buinis dome par halloween. E alore mi soi metût a pensâ aes robis che te vite plui mi spaurissin. Il prin pinsîr mi è

CorseCurteOtubar#15 – Pôreroi

#15 – Pôreroi Cence vê a clâr cemût e di dulà ogni tant e vignive parade indaûr di un alc interni che la obleave a restâ ferme dal dût, blocade. Fin ca si pues tirâ fûr che la pôre e veve pardabon condizionade dute la sô esistence. E jere nassude intune cjasade di sorestants dulà

1 … 29 30 31 32 33 … 107