La gnot dai muarts

Tal disgot dai dîs di Sierade i cjapave jenfri vie une sorte di maluserie compagnade dai ricuarts, che a puartavin la sô anime tal timp lât. Fra nancje un mês si tornave a memoreâ i puars muarts. Come ta un sium a tornavin tal cjâf lis contis de int che, cjalant de bande dal cimitieri,

Pieri si volte

Al jere plui di un an che al veve chê sclope te schene. Al veve scomençât cence inacuarzisi. Lu fasevin ducj, lu disevin tai supermarcjâts, te radio, te television… Al à tacât tant che ducj, biel prest. I cjapave ogni dì plui timp: doi, trê, cinc, dîs e ancje vincj minûts. Cuntune gjonde segrete e

Pieri si volte

E jere une volte Pieri si volte E cole la sclope Pieri si cope Al cole il curtìs Pieri al vuarìs Al poià la tace dal cafè tal seglâr, al tornà a meti il lat tal frigo e po si fasè infûr su la puarte de stanzie, tacade de cusine, là che so pari al

Pieri si volte

Barete fracade, voi bas e milante pinsîrs pal cjâf, fintremai lis ultimis peraulis de barufe cun la femine, a Pieri i pareve di sclopâ. Al sintive di volêi une vore di ben a chê che par lui e jere “la sô frute”, ma par lui la cjace no si tocje! Al volarès dî di dineâ

I triscj #4

Al veve capît daurman che no sarès stade une baze par lui. Là che prin al jere dome lui — cui siei zûcs, i siei pipins, lis storiis che il pari i contave prin di durmî, lis cjançons che la mari i cjantave tal dopomisdì, lis sôs maraveis, i siei atacs di asme — e

I triscj #3

Il sbalç fra dentri e fûr, mal visi ben, al jere impuartant. Viodude la ore no jere nancje di maraveâsi: la une di matine. Dentri dal salon si sudave ancje cu la cjamese, cun dute chê int ch’e saltave e ch’e sgurlave su la piste; difûr il flât s’impanive a ogni respîr. Come nuie che

Cjavei di Sierade

Si intive simpri alc di pôc just, tal incjant che al à intor cualchidun. Par solit al salte fûr di bot, cence inacuarzisi: i vistîts, lis cjaladis, i ategjaments, bocjis di ridi, il sorepinsîr… si tache intor e no tu jal tiris vie plui. E alore ve li: la nape, i smursiei di miluç, i

Lamis

Il re, distirât inte sô chebe, al cîr di indurmidîsi, intant che lis moscjis i businin ator. Al à simpri vivût sierât li. Un re cence scagn, cence corone e cence sedri: dome un tabâr spiluchît ator dal cuel. Al tire sù i voi e al viôt une pavee poiade sul clostri de puarte. Il

L’infet

A pene finide la ultime vuere, a Luvignà di Sot al nas un fat grâf; une biele dì al sbroche l’infet. Al tache un vecjut cun la fiere, alte simpri di plui e po in trê dîs al mûr. Daspò un pôcs di dîs i tocje a une vecjute; fierone di no crodi e po

Robarie nere

Cui fasevie câs che la fotografie sul necrologji picjât inte bacheche dai muarts, juste in place, no jere plui. I necrologjis par solit a restavin picjâts ancje une setemane ma dal dì dopo dal funerâl la foto e sparive. Jo mi jeri inacuart di chest e o vevi pensât che forsit al sarà stât cualchi

1 … 18 19 20 21 22 … 25