Il re dai simiots

Une dì Hanuman, il re dai simiots, al torne tal so ream dopo di vê viazât pal mont e vê cognossût tieris e creaturis: al à decidût che al sarès biel puartâi al so popul la civiltât. Si vise che i simiots, cuant che a mangjin, si impastrocjin simpri dut il music, puartant lis bocjadis

Poche! Mone

Insome i telefoni. “Dulà sêstu?” E lui: “Tal simiteri di Gusperch…” “Ce fâstu tal simiteri di Gusperch?” “O stoi cirint une robe, ven un salt ancje tu, dai…” “OK” O rivi li e lu cjati come sturnît, cul smartphone in man… al cjamine come un zombie tra i vecjos pipins di piere e i agnuluts

Il paradîs dai puars

Lis ruiis in chel an, tal ort, a vevin mangjât ancje la grame. Cun di plui al jere di un mês che nol ploveve e il cjalt nol dave padin. La panarie e jere vueide, e chel fregul di ardiel ranzit che a vevin in cantine al jere finît ancje chel. A misdì ur jere

SIP

-Drriin… -Sì, pront -Pront, Irme, ise za pronte la paste? -Eh? Ce paste? Cui fevelial? -Nô o sarìn li tôr une, une e dîs -Ma… -Putanesche, eh! -Ma cui sestu tu? Cui fevelial? -Bon, si viodin alore, mandi -Ma…. -Drriin… -Si, pront -Le astu za metude su la aghe? -Ce aghe, ma cuale aghe, ma

La carote

L’om si jere siarât a clâf dentri te aule. Al sintive di jessi su l’ôr dal timp e al varès volût che nol finìs mai. Ma chel timp nol sarès durât: di là de puarte si sintivin pas e vôs che si ingrumavin par rompi e par gafâ chel ultin lûc. L’om al siarà i

A confessâsi

– Isal altri? – Nnnno. No. – Altri… no sai cualchi peraule… peraulate… magari, Diu nol vueli… cualchi… cualchi blesteme… – Ehhh. – Sì o no? – Ben, sì, poben e sarà cualchidune, sì. – Tropis? – Ehhh. No sai, cui visâsi… a saran… sîs. O siet. – Sîs o siet? – Vot. – Disìn

Checo cjastron

“Sacrabolt, e je ribaltade une coriere!” al disè il Checo sentât a lei il Gazetin te Ostarie di Lino. “Drece chel gjornâl, cjastron” i rispuindè l’ostîr. A Checo no i leve jù di fâsi cjoli pal cûl cuant ch’al faseve fente di lei il gjornâl, ben cussient di no jessi inscuelât e di no savê

Il crucifìs carulît

Mê agne Tilie e jere partide par Rome di fantate a servî pes cjasis di siôrs, fasintsi subit preseâ pa l’impegn ch’a meteve tal so lavôr. E rivà a jentrâ tal palaç dai princips Torlonia, dongje dal Vatican, dulà che si fasè subit benvolê stant cun lôr par plui di cuarante agns. Jê e veve

Il câs da la cuarde taiade

  «Che al lassi, comissari, al è dome un toc di cuarde…» «Ostîr, si viôt che no tu âs il voli par il misteri e par la investigazion. Tu crodis che chest al sedi dome un toc di cuarde taiade. Invezit al è un imprest doprât par un delit. Al è miôr fâti un pocje

Alfabet Morse su Mart

“NEE NED ZB 6TNN DEIBEDH SIEFI EBEEE SSIEI ESEE SEEE !!”. La NASA a li à dadis fûr nome cumò chestis fotos fatis de sonde Mars Reconnaissance Orbiter tal mês di Març di chest an, e di bot si è discjadenade ogni sorte di fantasie su ce ch’al podarès volê dî chel scrit sculpît su

1 … 45 46 47 48 49 … 63