CorseCurteMai#01 – La muse
#01 – La muse E jere tremende chê muse. Une muse di piere parsore di une cjase liberty dirocade intune crosere. E rideve. A disevin che e jere une cjase maladete. Cristine e veve pôre di lâ a zuiâ li tra grabatui e baraçs e, ancje deventade fantate, no olsave mai, cuant che e passave
Il confessionari
Intune cjase amie o viodei un confessionari, mi diserin di vêlu cuistât intune buteghe di antichitâts. Al jere ancjemò in gjambe, tirât a lustri, cu la sô biele tendinute colôr pinitince. E ca mi disei; dome Diu al savarà cetancj pecjadôrs che a pleiarin i zenoi su chel scagnel, denant di chê gridele, contantji i
CorseCurteAvrîl#22 – Pandolo, un poleç stupit
A son varietâts di gjalinis che a fasin l’ûf celest. Lu savevistu? Ben, gjo, no lu savevi nancje jo.
Fintremai che, une dì, o fevelavi su la coriere di cjamps e bestiis cuntune mê amie di Montegnà, che mi à dite di vê gjalinis che i fasin l’ûf colôr celest.
CorseCurteAvrîl#14 – Valentine
“Bundì a ducj i telespetadôrs. O scugnìn fermâ il servizi de nestre Marica Zuttioni sui sucès de famee Danieli par vie che a Torean al è daûr a sucedi alc di incredibil. Linie al nestri inviât, Luca Zompicchiatti.” “Graciis, Laura. Aes 3:46 i sismografs a àn rilevât la prime scosse, ma nol jentre il taremot:
CorseCurteAvrîl#07 – Intal Zardin
#07 – Intal Zardin Lis bestiis a stavin dutis benon inta chel grant zardin. Grandonon. Si le gjoldevin ogni dì, dut il dì. Ogni sere dutis sot di un grant arbul a tabaiâ, a contâsile, a cjantâ e balâ. Dutis lis bestiis, propit dutis. E a stavin cussì ben insieme che no vevin nancje bisugne
CorseCurteAvrîl#06 – La Bestia
#06 – La Bestia Mi àn invocât. Al è stât un tâl siôr Serafin (ironic, no mo?) che al à convocât a scrivi contis sul teme Bestiis e jo che o soi, tant che “chel altri”, onissient e onipresint o ai scoltât e cjapât il testemoni: o soi il epitome de peraule: o soi “La
CorseCurteAvrîl#04 – Nûf peraulis
#04 – Nûf peraulis O Signôr! Par prin al è partît il cûr, cui batits che a corevin un parsore di chel altri, simpri plui fuarts, plui svelts. Daspò la piel, che si jere inglaçade cuntun sudôr frêt che le veve imbombade, lassantji i pêi indreçâts come se a volessin jessi plui lontans dal cuarp.
CorseCurteAvrîl#03 – La scomesse
#3 – La scomesse Te ostarie Uchin, Ustin e Perin a vevin fat une scomesse su la bestie che scuasi ogni sere e jentrave tal pulinâr di Luche e si puartave vie une grasse gjaline. “Par me al è un martar” dissal Uchin. “Par me e je la bilite” e fo la idee di Ustin.
CorseCurteAvrîl#02 – Il mus e il purcit
#02 – Il mus e il purcit Un purcit a si vantave Viers il mus il tratament, Che il paron par lui doprave In creance e sintiment Bevaron a la matine Bevaron misdì e sere, E in forme tant ninine Cocolât fûr di maniere Chest purcit sa le gjoldeve Intal cjoli a cûl il mus,
Il câs de mascarute insanganade
Al jere scuasi un cuart di ore che il Comissari Rocheton al veve i voi pontâts suntune mascarute, cjatade par câs fûr da ostarie. Doi oms lu cjalavin spietant la sô sentence: l’Ostîr di une bande e Spilot di chê altre. Rocheton al veve alçât il cjâf. — Cualchidun le à viodude brute e no
