Starlup di croniche
Da pe dal gno paîs, dulà che la glerie dal flum si slargje su dute la valade, dal prin rai di soreli fin al ultin, si cjate a oris pontadis ducj i cjans de vile cui lôrs parons lant e vignint pai trois segnâts da odôrs che pai cjans a san di cuissà ce notiziis
La storie di Min
Intun vilaç des bandis di Luxor, intal antîc Egjit, al vîf Min, puar, cence un braç e vedran, e al tire indenant a la buine. Ven a stâi che il Faraon, Ramses II, vênt barufât cuntun Re vicin, e vênti declarât vuere, al à bisugne di ducj i oms dal Egjit, par scombatilu. Al burìs
Insiums e realtât
E jere une biele zornade di soreli dal mês di Jugn. Laurinç al varà vût cinc o sîs agns. La dì prin, so barbe Toni i veve prometût che lu varès puartât cun lui a seselâ tai cuei di Barêt. Il frut nol podè durmî, pensant al doman: par lui e sarès stade une gjite.
I mîts di Babylonie
Ishtar, la biele fie di Sin dai voi colôr des nolis e dai cjavei neris e luncs, e sta partint: e à di lâ te tiere di Ereshkigal, la tiere dulà che no si torne. Le clamin la cjase scure; la cjase di dulà che chel al jentre nol pues plui tornâ: ta chê cjase
Il câs dal curtìs insanganât
A jerin cinc e mieze a matine cuant che il Comissari Rocheton al veve viert cun fuarce la puarte da la ostarie. «Dâmi une striche di peçot, ostîr. Dongje l’ôr da la strade o ai cjatât un curtìs insanganât. Clamimi ancje Spilot. Cheste volte il câs al è une vore serio». Nancje une ore dopo,
A son ma no si viodin
Sparniçâts pa la citât di Udin e ancje tai paîs ator, in chei ultims agns a son nâts i “ centro massaggi”. Tai gjornâi locâi al ê plen di publicitât , cu la intestazion cinese e sot orari continuât e telefonut e la cinesute che e riduce. No si sa in cuale scuele cinese a sedin
Cene in famee
Margarite, dal barcon de cusine, e olmave trancuile la androne. In chê dì e spietave a cene sô fie cul so om. In polsis come chestis e impiave une ponte di toscan, une distrazion che si permeteve daspò che agnorums indaûr e jere restade vedue cuntune cosse di creaturis. La fumere de bugade i faseve
Deventâ nono? Al è un lus
«No sai tropis voltis che lu ai viodût passâ chest an culì denant. E sì che o soi a stâ fûr man, sedi dal paîs che di cjase sô», si diseve Berto fevelant di bessôl, viodint di spes Gjiulio passâ di chês bandis. Berto, nol saveve che a pene finît il paîs, là che la
