La pipine

  Rosute, di frutine, e veve i smursiei blancs e ros. Un vistidut di mussoline colorade, lunc fin tai pîts, le faseve someâ plui alte. La mari i veve fat une pipine di peçote colôr ros antîc, le clamarin Luzie. Come che no cjaminave bessole, Rosute le cjapave pe man e le puartave a spas,

Gnocis a riscjo

  Bepi al è un mataran che a nol piert ocasion par fâ scherçs a ducj. I siei amîs a no rivin mai a parâsi dai siei mateçs, ancje ni vore pesants, e a spietin la ocasion juste par svindicâsi. Ven a stâi che Bepi al si maride e al pense che i siei amîs

La cjase di Maghe Miute

  Un dì o soi rivât intun paisut suntun puartelut a jere une scrite «Cjase di Maghe Miute,» «Se achi tu jentris, indaûr tal timp tu tornis.» Jo curiôs o soi jentrât, e mi soi cjatât, intune androne scure che di frut mi faseve tante pôre. Cjaminant sui claps dal pedrât intal curtîl o soi

In polse

Contecurte dopo cheste bissebove di contis di chestis ultimis setemanis, e va in polse par un pôc, par tornâ plene di snait cul clip di Setembar. Mandi a ducj!

Cjampanii

  Il prin cjampanili a scjampâ vie al fo chel di Sclaunic. Si jevà sù intune gnot di aiar e stelis, gjavant fûr i modons grandonons dai cjantonâi des fondis, cence fâ neancje un rumôr. In maniere dal dut scognossude a cualsisei leç de fisiche si pleà, cuasi dismolantsi, a impirâ il scûr come un

Folc che ti trai

Gusto al è un om dal caratar scjaldinôs. In dutis lis ocasions a nol mancje di volê vê simpri reson. Cualchi volte la reson le à, ma no simpri. Si tu provis a dâi cuintri, diu nus vuardi; come minim al zighe e al jes cun mil improperis. No je la prime volte che ta

La tenerece

  Une volte, cuant che o jeri frute, mi cjatavi te cartolerie de place dal gno paîs, un di chei negoziuts dulà che si vendeve un pôc di dut. Siore Line, la parone, mi stave involuçant un regâl pe fieste di complean de me compagne di banc cuant che al è jentrât Gjildo, un vecjo

Il re dai simiots

Une dì Hanuman, il re dai simiots, al torne tal so ream dopo di vê viazât pal mont e vê cognossût tieris e creaturis: al à decidût che al sarès biel puartâi al so popul la civiltât. Si vise che i simiots, cuant che a mangjin, si impastrocjin simpri dut il music, puartant lis bocjadis

Poche! Mone

Insome i telefoni. “Dulà sêstu?” E lui: “Tal simiteri di Gusperch…” “Ce fâstu tal simiteri di Gusperch?” “O stoi cirint une robe, ven un salt ancje tu, dai…” “OK” O rivi li e lu cjati come sturnît, cul smartphone in man… al cjamine come un zombie tra i vecjos pipins di piere e i agnuluts

Il paradîs dai puars

Lis ruiis in chel an, tal ort, a vevin mangjât ancje la grame. Cun di plui al jere di un mês che nol ploveve e il cjalt nol dave padin. La panarie e jere vueide, e chel fregul di ardiel ranzit che a vevin in cantine al jere finît ancje chel. A misdì ur jere

1 … 161 162 163 164 165 … 241