Pôris e pioris

– Ti manìpolin e no tu lu capissis nancje. No stâ fâ la piore, sveiti! Se tu leis la solite stampe tu leiarâs simpri lis stessis bausiis! Ai grancj podês i interesse che tu no tu sepis lis robis cemût che a stan! – E ce varessio di fâ? Metimi a lei lis tôs cjastronadis

Pirulis di aganis 2

La agane tal borc La setemane passade si è rote la machine di lavâ a cjase mê. Inalore o soi lât di buinore ae lavandarie par netâ i vistîts. Cuant che o soi rivât al jere ancjemò scûr parcè che di Invier il soreli al jes plui tart. Il negozi al jere cuasi vueit, a

Par plasê

I doi fantats a jerin di pôc in chê citât strambe e malcuiete. A jerin rivâts tal puart ai 9 di Lui, une zornade di fieste dal paîs, e dut al jere aparât cun bandieris celestis e blancjis. Il centri dongje il puart, al jere vueit. Vueit ancje il tren che ju veve menâts tal

Uce e sfilìe

Vûstu meti un contadin furlan? Herr Franz nol jere trist, no, al jere nassût inte tiere ancje lui, un platut di mignestre, cualchi craut e cualchi cartufule a rivavin fin sot dai dincj di chel presonîr talian che al si cjatave in cjase. I lu vevin mandât par fâi i lavôrs plui grues intai cjamps,

E jere une volte… cussì a scomencin dutis lis flabis…

Prin  che l’om al cjapàs pît in chest mont co vivìn, la tiere e jere popolade cun grandis fameonis di besteutis, di ogni raze, pêl e colôr. Chescj animâi a abitavin tes grandis tieris e a jerin in tancj. Si sa che par plui che no si vueli, simpri cualchi tichigne e saltave fûr, cussì

Pieri si volte

Pieri al jere un om di scjarsis peraulis, si pûr justis; un furlan solidari, simpri pront a dâ une man e no dome, par solit al lave plui in là de sô dote metint il cûr in situazions scalembris che a cumbinavin chei che lu cercenavin inte sô ostarie. A dî il vêr chel puest

Contis di pandemie – Libar

Libar, dutis lis buinoris si domandave: ce zornade ise vuê? A dî il vêr nol impuartave tant savê, za che, cu la pandemie dutis a vevin il stes colôr. Dì daspò misdì al riviodeve la muse di chê realtât che lu obleave a fâ dai cambis radicâi, cambis che bielzà a jerin impussibii di sostignî.

Gjai

Dilunc de zornade al vanze cualchi minût par butâ il voli ae television, no ch’al sedi tant di viodi, ma cul meti a puest l’argagn che le pie e sbrisse  fûr la imagjn. Lis figuris che a comparissin dispès ti fasin dî: «Ma di dolà saltino fûr chei lì?!» A lis voltis a son propit

Ocuts

– E tu cui sêstu? – O soi un ocut. – Un ocut? Nus mancjave dome un ocut che al vegni s a contânus la sô conte! – Mi clamin ancje becanot. Parfin becanele. – E ce robe saressino chestis becanelis, chescj becanots? – Cuant che un al si inçopede intune peraule che invezit des

De valîs di carton al notebook

  Prospar al jere rivât in chestis tieris te decade dal ‘30 in cercje di fortune cuntune man denant e chê altre daûr: la drete le doprave par sostignî la mantie de valîs di carton, e la çampe le veve daûr de schene, come sburtantsi par dâsi coragjo. La valîs e jere pesantute: in bande

1 … 35 36 37 38 39 … 65