Spieli cence bramis
Rafaêl al poià il gjornâl su la taule e al sbassà il cjâf metint il copin denant dai siei voi, cence dî nuie. Jê i molâ un scufiot, cun plui strache che convinzion. «Ancjemò un», al disè lui, cence tirâsi sù. «O varai vût sîs agns e mi vevin puartade al funerâl di une agne
Anìn
«Anìn!» i dîs Agnul, inviantsi, discolç come simpri, pai palûts bande Torce. La Lune e lasse tal scûr dome un ridade, platade dai nûi che a rivin des monts, grisis e imbombidis di ploie. Pieri al fâs fature a stâi daûr. No si maravee che al sedi il miôr pescjadôr di Talmassons e a nol
Lûs e lis bufulis di fum
Lûs, dopo une vore di aventuris ator pe tiere dai drâcs e dai orcui mangjesbilfs, e steve traviersant il bosc par tornâ tal so paîs vieri. Cuant che e jere lade vie, l’aiar al jere net, il soreli al lusive, lis bestiis a jerin contentis, ma cumò dut al jere diferent. Dut al jere
Fumate a Feagne
«Spostilu! Spostilu di là de agace!» i diseve so pari. E al leve indenant cussì par dute la gnot, cence polse, segnant cul dêt i cjamps bande Moruç. Cussì cuant che e ven jù la fumate, pal borc di Feagne, a ’Sef i ven za inzirli. E sucêt ogni volte, cun chel timp… un insium
La fantate dal poç
«No tu starâs mica tornant tal poç?» «Ah, ma stoi vie pôc. Soi cjase prin di cene». «Ma ce vâstu a fâ? Si puedial savê?» Laurinç al veve lassât une svintulade di pagjinis par aiar e al jere corût fûr di cjase, di buride, montant su la biciclete prin che sô mari a podès rimbecâi,
Nostalgjiis di un figâr
Cjars amîs, A mi plâs pensâ di jessi stât puartât dal vint o colât dal bec di un mierli une dì di caligo, chi tal cjanton dal curtîl tra il mûr de stale e la fereade a confin. Tor il mil nûf cent la mê vite e je sburtade fûr da un grignelut, a si
Milions di agns
Cent e cincuante milions di agns? Pôc plui pôc mancul. E jere une dì come une altre suntune anonime splaze dal mâr di Tetide. Il soreli al brusave e ai grancj sauropodis nol restave altri che butâsi inte aghe. Cu lis grandis codonis a movevin il licuit provocant des ondis che a levin a rompisi
L’alien
Checo si sbassà a palpâ la tiere ator de poce, glaçade e induride di chel Unvier sut e ruan. Si viodeve benon la talpassade, lis ongulatis che a vevin grampât, sgrifignât, sbrissât vie par cirî – par sigûr – alc di mangjâ, sedi un fros di jerbe o une fuee sparagnade de criùre. Al
La 1me B tal paîs dai dolçs
E jere une volte, su la culine di Buri, la classe 1eB che e steve fasint furlan. Di colp, la scuele e tache a tremâ e il pin bocognon che al jere tal curtîl, plen di ruiis, al cole fracassant i barcons de classe. Ducj i fruts si platin sot i bancs e cuant
Bulint e rabiôs
Un cuarte, forsit ancje dôs. E nol jere sigure un mateç de maree, chel alçâsi imburît de isule. Ermes al fruçà il sfuei, stiçât, butantlu intes ondis dal Mediterani. «Al è dut di tornâ a fâ!» al businà al coleghe, prin di molâ un porco e bandonâ il cantîr. A jerin coventâts anons, a chel
