La puçone

  Mi presenti, mi fâs cognossi: o puarti un non une vore dificil, o rivi di une tiere orientâl parfin… ma voaltris no vês di clamami Premna Japonica, par voaltris o sarai la vuestre Puçone! O soi une plante bielissime di lontan, ma cuntun probleme: se mi vignîs dongje o se dome mi tocjâis o

Il câs dal grum di cinise

Il Comissari Rocheton al cjalave fìs par tiere il grum di cinise. – Chi al è stât cometût un delit, – al diseve fra sè. – Un brut delit, salacor un dai plui bruts e triscj che o vedi mai viodût. Intant, di lontan, un pont neri al deventâve simpri plui grant, fintremai di figurâ

Une purcite a forme di purcit

Se al jere un bintar, intal borc di Sclaunic, che al jere Chile. Nol jere trist, chel no si podeve dî, ma al veve un sens dal svindic, cuant che i pareve che i vessin fat un tuart, che al meteve dongje fantasie e fastidi. La prime dute farine dal so sac, i fastidis invezit,

Vuê mi soi jevât ledrôs

La rabie no mi veve ancjemò lassât prin di lâ a durmî, par vie che tornant cjase la sere, mi vevin fermât i vigjiî. Tal tornâ a partî no ai fat di mancul di saludâiu, plui par creance che par altri. E cuant ch’o jeri lontan ai dât une acelerade di gust che ai viodût

Un Walter dut par me

Mi soi regalade un cors di narative in furlan che al à non “scolte e conte” e il nestri compit par cjase al jere chel di inventâ alc da la “fusion” di un tocut di Giacomini – tal ospedâl – plui une conte di Mattiuzza, di sô none Vigje che e veve metût sul toglât

Il câs da la grande olme

Il Comissari Rocheton al cjalave fìs, dongje da cise. Spilot intant, al cjaminave sù e jù, spietant che il so amì al disès cualchi peraule. – Chi al è stât cometût un delit. Un om al è stât copât e il sassin scjampât. Par tiere si viodeve une grande olme. A jere a forme di

Checo Mat

Intun paîs dal Friûl di mieç al viveve Checo; al jere un pôc stramp e par chest al jere miôr cognossût come Checo mat. Nol jere trist e ogni tant ancje al lavorave come sblancjin, ma al jere une vore puartât pal butilion e cussì dispès al tacave un lavôr e no lu puartave a

Miôr poiâle in scrufuiut

Puar Pieri al jere plui di un mês che nol rivave a svuedâsi i budiei. Panze sglonfe e di là dentri, nancje a murȋ, nol jesseve un flât. “O soi come puare mê agne Marie”, si diseve, “ancje jê di chê bande, si è, e no di pôc, lambicade. Ma a pensâle ben, jê un

Idolatrie

No jere une volte che Pieri al les fûr di cjase cence vêle cun se. I voleve un ben da la anime a Julie, cuet disfat di jê, e no sai ce dîus… Doi voi sflandorôs e vîfs, ferâi di otomobil; doi pareurts su di une carocerie di fâ zirâ le cavoce, e chê biele

La musse di Pustot

Ciso e Rose, la sô femine, a vevin il non cun se: a jerin clamâts chei di Pustot, pocje voie di produsi e fadiâ, ma pronts a gjoldi di dut chel che la vite ur regalave. Plens di fruts e di miserie, se no vevin di mangjâ si contentavin… di bevi. Une sere, dopo cene

1 … 42 43 44 45 46 … 63