I Tartars
Insome cumò us conti la storie dai Tartars. A jerin doi fradis che a vivevin tal gno paîs fasint i faris e lavorant un pocje di tiere. A levin vie gubits; a aravin ancjemò cul cjaval, a tignivin dut mâl te lôr cjase. Un si vistive simpri cuntune mimetiche di paracadutist e chel altri simpri
Cocteau Twins su Netun (ma no il planet)
Un di chei grops vignûts fûr ta chê fauste stagjon che e jere chê de musiche alternative dai prins agns ’80, al ven de Scozie, di Falkirk: a son i “Cocteau Twins”. E propit i “Cocteau Twins” o ai voie di ricuardâ. Aromai a son passâts trente agns e jo o soi come chei vecjos
UFOs di îr e di vuê
E jere tor miezegnot e cundut che al fôs il mes di Avost le aghe dal canâl di irigazion e jere frede, glaçade di fâi vignî i grisui a Meni di Lene. Ben si intint s’a tu vâs discolç a dâ l’aghe a no tu puedis pretindi di sudâti la cjamese, massime di
L’om su la casse
Ta chel frêt Dicembar l’aiar al sivilave fuart, al urlave: un berli spaventôs, come di tancj spirts. A un dât moment un dai scûrs dal coredôr si spalancà fasint vierzi ancje la puarte de cjamarute dulà che la piçule Dine e durmive cun sô sûr. Il pai al veve sintût il rumôr dai scûrs che
Un temporâl estîf
Al jere un daspò misdì d’Istât, la calme atmosfere e imbombave la pesantece dal ambient. Chê part di mont contornade di montagnis e jere statiche, sicu sospindude tal vueit, no si moveve un fros, no coreve une bavesele di aiar. Lis besteutis dal curtîl cu la lôr sensibil telepatie a ziravin confusionadis e instupididis, rompint
Pantianutis
Al oreve puartâ la Rai sul telefonut chel politic panzon cu la muse plene di bielecis; e la sô amie bionde, che e comandave il ministeri di no sai ce, e veve il desideri di traghetâ dute la int tal 2.0. Ma lôr no vevin fat i conts cuntune tremende tampieste solâr e cul bloc
Planets
«A e lade, capissistu? La-de!» a si traeve vie la Tiere, vaint poiade al bancon da l’Univiers, il bar preferît dai planets di dute le Galassie. «Oh, daimo, Tiere – al cirive di confuartâle Mercuri – al è sucedût a ducj di vê incomprensions cui siei satelits!» «Tu tu disis cussì dome parcé che
Particulis subatomichis
Insome a jerin lâts ta chel teatri, Toni e Jacum, sì, lôr, a viodi chel strani spetacul moderni. Une zovine intune grande scjaipule e jere voluçade di un dîs lungjis galis di stofe e dai volontaris dal public a tindevin lis lungjis galis e ogni tant jê si moveve e e dave un tîr e
Met un altri tai
Doi a zero e veve pierdût. Come la scuadre dal paîs: doi a zero ancje chê. E ce magon, simpri pierdi… Nol jere tart, e fûr aromai si jere fat za scûr, ancjemò prime che al les a mont il soreli, che in chê dì nissun al veve viodût. Intune zornade, po dopo, indulà che
Pujesis
(Edward Hopper, 1936 – Bubley platform) Ta chel setembar dal ’82, cuant che e stave rivant la prime grande invasion di pujesis, Toni al jere cun so barbe bande dal pin di Lauçà a gjavâ gjardon tun cjamp. Ma il so cjâf al jere intun altri lûc… si pensave a cuant che, durant la ultime
