Une purcite a forme di purcit

Se al jere un bintar, intal borc di Sclaunic, che al jere Chile. Nol jere trist, chel no si podeve dî, ma al veve un sens dal svindic, cuant che i pareve che i vessin fat un tuart, che al meteve dongje fantasie e fastidi. La prime dute farine dal so sac, i fastidis invezit,

San Simon 2017

No vin fat masse reclam, su la nestre Osterie, rivuart al Premi San Simon. E pûr, dopo la serade di lunis stât, o podevin dîus che jentri i cuatri finaliscj doi di lôr (forsit trê) a jerin dai contecurtârs. Un al jere il famei, il fedelissim Checo Tam, e chel altri nuiemancul che il vuestri

Vuê mi soi jevât ledrôs

La rabie no mi veve ancjemò lassât prin di lâ a durmî, par vie che tornant cjase la sere, mi vevin fermât i vigjiî. Tal tornâ a partî no ai fat di mancul di saludâiu, plui par creance che par altri. E cuant ch’o jeri lontan ai dât une acelerade di gust che ai viodût

Gnovis: Vôs de basse – concors leterari

Ve chi, a ducj i nestris Contecurtârs, un concors che al somee fat di pueste par noaltris di Contecurte! No si pues mancjâ!  Us lassìn chi sot il comunicât stampe e achì o podês scjamâ il bant di concors Vôs de Basse, un concors leterari par ricuardâ i autôrs de Basse Midiant dal sportel associât

Clâfs

Cui nol aial mai cjatât un mac di clâfs in disûs dentri di un scansel? Forsit vecjis, rusinidis o fruiadis dal timp, ma che a àn simpri condividût un obietîf comun: chê di mantignînus lis puartis sieradis… vint cure di preservânus de curiositât dai altris, dispuescj simpri a usmâ tai dintors umans. Vecjis clâfs che

Un Walter dut par me

Mi soi regalade un cors di narative in furlan che al à non “scolte e conte” e il nestri compit par cjase al jere chel di inventâ alc da la “fusion” di un tocut di Giacomini – tal ospedâl – plui une conte di Mattiuzza, di sô none Vigje che e veve metût sul toglât

Un delit scuasi perfet

  Il fat che la femine cjatade a fos stade copade, no si podeve meti in dubi. No si podeve meti in dubi nancje il fat che il curtìs insanganât cjatât dongje il so cuarp al fos la arme dal delit. E nancje il fat che la femine a fos parone di mieze citât, no

Arianna, la casare di Cjarlins

Ti sêstu mai domandât cemût che lis bielis personis a “fevelin” al to cûr? Cualchidune a ti fevele cui colôrs dai vistîts, colôrs che e dan lusôr a la muse, ae bocje di ridi, a marchin la lûs dai voi, a esaltin il sflandôr dai cjavei. Di altris invezit a ti sunsurin la lôr dolcece

Il câs da la grande olme

Il Comissari Rocheton al cjalave fìs, dongje da cise. Spilot intant, al cjaminave sù e jù, spietant che il so amì al disès cualchi peraule. – Chi al è stât cometût un delit. Un om al è stât copât e il sassin scjampât. Par tiere si viodeve une grande olme. A jere a forme di

In fiere a Gradiscje il nono mi ‘nd’à comprât…

Al jere dut cjapât de emozion Jan, joibe di sere: a nol finive plui di fâ domandis a Odilo su ce ch’al varès viodût di uciei e di bestiis a Gradiscje. Si capive ben che i tignive un grum parcè che nol saveve nancje ce ch’e je une fiere. Al ubidive al prin colp a

1 … 150 151 152 153 154 … 241