Ta un timp di sierade

Tal disgot dai siei diis a voltis la Sierade nus regale zornadis di lusso. Il pulvin dal soreli si poie sui prâts, dulà che la jerbe si disviest dal colôr verdulin par metisi intor chel zalit ch’al sparniçe d’aur dute la val. Dut al è une netizie che e stralûs, insom lis monts colôr cjarte

Un zûc particolâr

E jere scomençade la riunion inte vecje latarie, chê dongje de glesie. A jerin lis dôs, l’aiar al jere turbul, e no dome pal fum penç dai spagnolets, si sintive un sconvolziment dapardut, si podeve lei il sconciert in dutis lis musis: a savevin che al jere un incuintri di sot bancje, di sfrôs, pericolôs,

La libertât

L’Istât dal 1983 e jere une vore cjalde e ce fastidi scugnî tignî intor la gjachete mimetiche cuant che tu fasevis la vuardie su lis bassis altanis di Sant Zuan dal Templi… Tu cjalavis une fantacine che e tornave a cjase inte sô vile cuntun motorin. Juste di gnot si veve un moment di recuie.

Un biel riflès

Dopo che i oms da ostarie lu vevin sbeleât par ben, Pauli Matuç si jere rabiât e al veve prometût che si sarès copât, sfantantsi intun mût straordenari. Si sarès butât jù dal cjampanili! Une pidade tal cûl dal ostîr lu veve slontanât e Pauli al jere lât a cjase sbrufant e pontant il dêt

Bon Finiment!

O sin tes ultimis oris dal 2020, chest al è l’ultin articul dal an e a chi al è l’Ostîr in persone, che us scrîf, par dâ a ducj il Bon Finiment e par meti in polse par cualchi zornade la Ostarie, fasint cuatri cjacaris in libertât su chescj ultins dodìs mês di Osterie. Meteisi

Cirint la Lune tal Stele

Ca di un moment o sierìn la anade cu la Lotarie di Cjadalan, ma prime, o vin une vore di plasê di mostrâus l’ultin lavôr che la nestre Ostarie e à metût impins. E magari, za che o sin, us contin ancje cualchi alc di plui su la robe. Scomencin cul dî che nus è

Tuut… Tuut… Tuut…

Tuuut – Pront. – O soi Marie. Chê che i à robât la machine. Simpri chê. – Che si le tegni! – Le ai puartade lì dal mecanic, cumò e va miôr. – Che si le tegni! – Ma nancje par ideis! Un catan dal gjenar! – Ma nol è à comedade? – Sì, un

Tuut… Tuut…

– Pronto polizia – Pronto, sono… Piero… o soi Pieri – Che al mi disi. – Ah! Che al sinti lui… jo o ai apene vude cumò devant une clamade anonime. – Oh! Che al mi disi… une clamade? – Sì, une telefonade anomine… – Ah, une telefonade… – Sì, par telefon – Che al

Tuut…

Tuut… – Sì, pront. – Pieri? – Sì, o soi jo. – Bundì, jo o ai non Marie – Marie? Marie cui? – I ano robade la machine a lui? – Eh? La machine? Sì, magaricussinò… ma jê cemût fasie a savê? Ise de pulizie? Ce maniere saie jê? O ai a pene fate la

I Nadâi di cuant che o jerin fruts

I Nadâi di cuant che o jerin fruts cui al pues dismeteâju: o metevin un pâr di scarpis jenfri lis lastris e i scûrs sierats in cop, juste par che al podès passâ l’ucielut ch’al lassave li cualchi naranç, un librut e un len, che nus faseve capî che i meritavin dome pachis, par vie

1 … 106 107 108 109 110 … 241