Il mostri
Soredut di matine, al jere un puest bielissim. A levin ducj a passâ une ore o a fâ fotografiis. Ma une dì, il panorame al jere sparît: tal so puest al jere saltât fûr il mostri. Si jevave sù par desenis di metris, un rodul supierbeôs, cence cjâf. A Bastian i plaseve bussâ Lise poiantle
La gjaline
La idee e jere chê di cusinâ une gjaline, une di chês di curtîl che a àn raspât cu lis çatis dut ce che a àn cjatât par tiere e a àn mangjât robe buine, simpri e comuncue. Mario nol jere pratic di chestis robis, par dî la veretât e jere la prime volte che
La marsigliese
L’Istât in chel an nol dave padin. Al al jere il mês di Lui, e che al fos stât tant cjalt nol sarès stât nuie ce dî, se nol fos stât che al jere dal mês di Mai che il soreli al brusave i orts. Nono Zuan, dome al pinsîr che chel scjafoiaç al sarès
Jackpot cosmic
E olsin ancje dai dal malât: la so femine, i fîs e ducju i parints. A saran ben lor i malâts, che a no san doprâ lis ocasions. E je dute une cuestion di metodo. Chel che chei altris no an e lui sì. Il so al è facil: vinci. E je dute une cuestion
U.F.O.
O torni a scrivi di telefilms. Tai prins agns 70 a “La TV dei ragazzi” tal tart dopomisdì al leve in onde U.F.O. In veretât nol è che si tratàs propit di un program indicât pai zovins, pe violence e pe vene di erotisim che al veve però… ta chê volte… o jerin apene vignûts
Diu bêç e Madone palanche
– Driin, driin, driin – ”… ma cui puedial jessi a cheste ore, si domandave Gjino che si jere indurmidît denant de television? Cui isal?… ah, sêstu tu? cemût mai, nol è di te clamâ cussì tart! Al jere un sabide di sere, dibot undis e al jere Pauli che al clamave. Puaret di cuant
La cjamare di îr
O vevin let di trop bogns che a son i vins furlans inte Lonely Planet – une des perlis di un critic di New York che o adorìn – ma dome al ultin moment o vin decidût di brincâ un last minute e lâ a dâ un cuc veloç inte maraveose enogastronomie di provincie
E je piês la cjoche di pan che di vin
No ducj inte lôr vite, magari cuntun biel curtîl denant, a àn podût fâsi sù une cjase. Diu, une cjase e je une robe serie, nol è un mateç e tant mancul cuatri modons che si puedin meti sù un parsore chel altri ogni dì, ancje se a dî la veretât, cualchidun a ’nd à
Stalker
“O mio tenero bel fior, il dolore dell’amor non mi fa dormir la notte” “Ki 6?” i rispuindeve la biele Jenny. Cinc sîs voltis vie pe gnot i rivave simpri il stes msg. No saveve cui che al fos e cemût che al ves vût il so numar. E vie x seris e seris fin
Insiums e realtât
E jere une biele zornade di soreli dal mês di Jugn. Laurinç al varà vût cinc o sîs agns. La dì prin, so barbe Toni i veve prometût che lu varès puartât cun lui a seselâ tai cuei di Barêt. Il frut nol podè durmî, pensant al doman: par lui e sarès stade une gjite.
