Tornâ

O cirivi di bevi te cjase dai muarts e li ti ai viodude pe prime volte. Tu mi ridevis, une riduçade vecje di agns e no rivavi a savê parcè che tu jeris li. O ai stranfât la aghe su lis tôs rosis. Mi domandavi il parcè parcè parcè. Sedis agns a son masse pôcs.

Onde anomale

  Catine di passe otantesîs agns, une vite passade a regolâ la cjase cjamade di lavôrs, e zire pierdude tra il curtîl, l’ort e la stale vueida cence odôrs, i mûrs blancs di cjalcine, il paviment di ciment lustri. La grepie cui vâs di gjeranis plens di butui, ta lis parêts picjâts, come bielis operis

A bevi un tai a Madrîs

Cuant che si sta ben e la zornade e je clipe ce isal di miôr che cjapâ sù la biciclete e partî, inviât di cualchi bande. E cussì o ai fat chê altre dì. Montât sù la biciclete o soi lât a bevi un tai a Madrîs li de Brente. Ce biel chel soreli pleât

Furmiis

  Tal nestri curtîl o jerin in vot, dai cinc ai tredis agns.  Jo, la plui piçule ur intrigavi, no mi volevin mai daûr soredut cuant che a vevin di fâ une scorsade. Cussì mi poiavin sul scjalin dal toblât e mi ordenavin di stâ buine e di no pandi ai grancj, che se no

Une batude silenziose

Imagjine dal film “La morte corre sul fiume” Chê sere – cuant che la interference e fo metude in sene – al cineforum a proietavin “La morte corre sul fiume” di Charles Laughton – l’unic film che al à viodût chest grant atôr daûr di une cineprese. Drete a cjapâ puest par dutis dôs, Glorie,

Me santul

  Me santul mi diseve simpri: cuant che ti nomenaràn dotôr fâs meti la gnove sul boletin parochiâl dal paîs. Dome cussì i toi paisans podaràn  savê cui che tu sês. Lui, puaret, cussî al contave, al jere lât vie di cjase tai agns che nol jere lavôr par nissun. E chês pocjis voltis che

Des mês bandis

  Cuant che o torni des mês bandis, tes oris che nol  bat il soreli, mi plâs cjaminâ pes stradis che mi puartin dentri i borcs dal paîs. E tantis voltis, ancje se o ai pôre dai cjans, o cjapi le volte des andronis par rivâ  fin tal cûr dai curtii. E je vere, ce

Su la culine

Al jere clip chê sere e nô, di vuaite sul çuc, o vevin cjatât ancje il timp di scherçâ. Chê Vierte e someave plene di sperancis e jo o pensavi za al so vistît di fieste, ae stanzie di zontâ e ai lavôrs par meti a puest il vignâl. Po chel fûc, là jù su

Metât-mecanic

I sin lì, a cjalâ cheste saldadure che no vûl tegnî e no savìn ce fâ. E plui che meti lis mans tes braghessis e mateâ cul argagn, russant e messedant, no nus ven tal cjâf nuie di miôr. Aldo al volarès butâ vie dut e tornâ a tacâ, ma a son palanchis dome di

Marie

Dut un fumaron. No si viodeve nuie. Ti tocjave slungjâ lis mans par stâ in pins. E lis orelis! A sivilavin bessolis. Un tramvai cui frenos di onzi. Scrufuiât ator dal stomi, il cûr al cirive di tignî dûr. Il cûr, “Cûr miò. O sin dome jo e te. Chei altris a son partîts: voi,

1 … 101 102 103 104 105 … 107