Tren

  Ancje usgnot al è in ritart, tant che simpri. Une rabie triste mi siere il gargat, o volarès vosâ, scjassâ lis sinis, ruvinâ lis sentis misaris, di plastiche, cjale ben, il mont al è dut di plastiche cence cûr. O sei stuf, ingomeât. Pendolâr. Par lâ a vore. Musis compagnis ogni dì, forestis, ce

Marie di Padiâr

Voaltris o vi domandarês ce che o stoi fasint achi sentât. O stoi spietant. E no di Pôc. Ma di agns… Nol è il gno periodi miôr… A ‘nd ai vûts ancje di biei, cuant che o cognossevi Marie di Padiar. E jere un tipo stramp. Par chel sô mût di movisi tu rivavis a

Lis cialis

“Oh là! A son tornadis lis cialis: sint ce che a cjantin!” al disè Tonin. Ce tant timp che al jere passât di cuant che lis veve scoltadis la ultime volte. Lis veve spietadis ricamant sul so cuader une schirie infinide di astutis e di cercluts: “Parcè che al è cussì che si impare a

1 … 38 39 40