pomes salvadies
Krsto Hegedušić (1901-1971), Kobila na paši, Cjavale al pascul Gustùt e so fradi e restin vuarfins: cussì barbe Ugjèni, un om di gran cûr, ur dâ vulintîr acet te famee: che li a cjase sô, nol è stât neât un sotet a nissun, ni un bocon di pocade. Mighe dibant, si capis: sore cuintri
di là di Sèdule
Sèdule e je une localitât de val di Cjaurêt, poiade jenfri Slovenie, Carinzie e Friûl. Fin ai prins agns dal ‘900, culì al è lât indenant un marcjât stagjonâl: blave, formadi, cjastines, vin. In chê ocasion, ints ligrioses e rimpinavin i monts che durant dut el an, les tignivin separades: par convivi une dì,
L’invasion
Paulin al cirive dispès la pâs de solitudin sentantsi cun frecuence sore il muret dal Sagrât de Glesie, come se al stes in spiete di alc che al dovarès sucedi. Di lì al viodeve ducj i moviments tal font de val. So nono Pauli, di solit, i contave sore lis invasions barbaris patidis a
farie
Gustav Pieter Paul Rubens, Efèsto al bat fûr saetes par Zeus, 1636 un landri dut neri: un infier. il fûc impiât al busine: e il fier che di ros si imboree, sflamiant intal zâl su le ponte. les maces e batin jù a timp: e il restîf come spongje si plee. domâ il fûc,
onôr a les femines
Valentine Rekunenko, Don di Creance di cuant che l’abìs nol tormente plui el gno credo, mi plâs imagjinâ che intal eterni o volarai lei ducj i libris che culì non ai mai podût: un infinît (vint juste il timp). E une prime part o vuei risiervâle, simpri a lei, ma nome di poesie: dute
becolâ
John Everett Millais, The Sweetest Eyes… mangjon, jo ? no soi di sigûr! mi plâs pluitost provinâ, tentâ, cerçâ, disniçâ, spinâ, trai ogni pôc par lampâ il mulisit, il sec, l’amâr, l’abocât, il garp, il dulinciôs: a smicjâ i guscj in sordine, imbrucjâ chei platâts di fûr vie, plui in là dal savôr, sul imprin
Sisto e i cavalîrs
Sisto al jere pene lât fûr a cjoli il lat te stale e lu steve fasint boli, tal cit sul fogolâr, cuant che so pari i veve sberlât: «Sisto! Moviti a fâ di gulizion, che tu âs di lâmi dal bigatin a comprâ i ûfs dai cavalîrs». A chês peraulis, il frut si jere visât
ce vites …
Paula Modersohn-Becker: Mari e fi, 1905 sfumadure il sacrifici di animâi in profierte a Diu al jere clamât olocaust: che in grêc al significhe robe brusade dal dut, come stabilît des leçs religjoses. Vuê e ven spes doprade in riferiment ai massacris tai cjamps di concentrament de seconde vuere. Ma al è un brut
I spirts
“Al à i spirts!” si diseve di un frut un fregul malcuiet. E, se nol jere vonde, “Al à i spirts abolics!” si diseve. Al jere un mont cu lis orelis spiçadis tal captâ il segnâl dai spirts sparniçâts tal aiar, dì e gnot. E massime di gnot. Ai frututs in spiete di cjapâ il
in paradîs
… e torne po di bot, no spietade, le mê educazion mi dâ sù, che sfondrade, le creance ancestrâl: chê che à consegnât za in principi a le pecje, le mê stesse gjenesi. cussì ducj chei zucs mi somein maliziôs, chei estris: ardîts. indecents chei costums che e van di ogni bande, no cuvierzin
